jump to navigation

Overal linkse complotten december 31, 2006

Posted by Maurice Swirc in Nederlandse politiek.
trackback

Zelfbenoemd onderzoeksjournalist Peter Siebelt schreef een boek vol complottheorieën over subsidieverlening bij de provincie Noord-Holland. Hij werkte daarbij samen met Statenlid Fleur Agema, sinds kort ook lid van de Tweede Kamerfractie van de Partij voor de Vrijheid.   

Door Vincent Smits en Maurice Swirc

In 2003 benaderde Fleur Agema (30) onderzoeker Peter Siebelt voor hulp bij een onderzoek naar het subsidiebeleid van de provincie. De drie jaar lange samenwerking met Statenlid Agema heeft geleid tot het boek Sinistra, waarin onder andere de strijd tegen de Noordhollandse bureaucratie breed wordt uitgemeten. Agema – die zich eerder afscheidde van de regionale LPF-fractie – kwam in november in de Kamer als de nummer twee op de lijst van de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders. Siebelt, die in zijn boek Wilders krachtig prijst, staat bekend om zijn verregaande complottheorieën. In een van zijn vorige boeken beschreef hij hoe extreemlinkse activisten, zoals Volkert van der G., in connectie zouden staan met bijvoorbeeld Ruud Lubbers en Kofi Annan.

Siebelt typeert zichzelf als ‘onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme’. In De Telegraaf en het Reformatorisch Dagblad wordt hij aangehaald als ‘extreemlinks-onderzoeker’. Hij adviseert bedrijven die onder vuur liggen vanwege omstreden activiteiten, bijvoorbeeld in Zuid-Afrika ten tijde van de apartheid. Uit artikelen in het tijdschrift Onze Wereld en publicaties van onderzoeksbureau Jansen en Janssen blijkt dat Siebelt met een eigen bedrijfje jarenlang informatie verzamelde door bij tientallen in zijn ogen verdachte linkse organisaties oud papier op te halen. Om dit vervolgens door te spitten op mogelijk interessante gegevens. Hij is ook een graag gezien spreker op bijeenkomsten in conservatief-rechtse kring zoals het Fortuynistische Forza Nederland en hij wordt veelvuldig geprezen op extreem-rechtse internetfora als Stormfront.

Tweede Kamerlid Agema legt uit hoe het in november bij uitgeverij Aspekt verschenen boek tot stand kwam. ‘Toen ik gekozen werd als Statenlid wilde ik controleren of de provincie zorgvuldig met geld omging. Ik was echter vrij groen en heb toen advies gevraagd aan Peter Siebelt. Zijn taak was supervisie houden over mijn onderzoek en me adviseren over de te nemen stappen. Al snel bleek dat de geldstromen totaal niet gecontroleerd werden en dat duidelijk gestelde doelen niet bereikt werden. Naar aanleiding van de resultaten kwam Siebelt een jaar geleden met het idee om een boek over het onderzoek  te schrijven’.

Evenals in vorige boeken van Siebelt wemelt het in Sinistra van de complottheoriëen. Iedereen die er ook maar enigszins linkse denkbeelden op nahoudt, is in de ogen van de onderzoeker verdacht. Zo is bijvoorbeeld VVD’er Ed Nijpels uiterst suspect vanwege zijn rol als ‘ministeriële milieu-activist’ en later als bestuurslid van het Wereld Natuurfonds. Ondanks dergelijke paranoia denkbeelden van Siebelt geeft het boek wel degelijk een interessante kijk in de bestuurlijke en ambtelijke cultuur bij de provincie Noord-Holland. Het provinciebestuur bleek na eindeloos aandringen door Agema alleen zeer gebrekkig verantwoording te kunnen afleggen voor de 136 miljoen euro aan verleende subsidies. Uiteindelijk was het bij diverse gesubsidieerde instellingen een financiële chaos, wat het provinciale apparaat tijdens de zoektocht van Agema probeerde af te dekken. Siebelt schiet echter door in het trekken van bizarre dwarsverbanden. Dat hij in zijn boek ook het ANC – de partij van Nelson Mandela –  beschouwt als een dubieuze organisatie waar indirect subsidiegeld terechtkwam, bevestigt in welke politieke hoek Siebelt opereert.  

Desgevraagd zegt Agema zich ‘absoluut’ achter de denkbeelden van Siebelt te scharen. Dat zij hem vrijwel blindelings volgt, bracht haar al eerder in problemen. Zo ondertekende zij begin vorig jaar een petitie van de rechts extremistische denktank Platform de Krijger tegen het Centrum Informatie en Documentatie Israël (Cidi). Het platform eiste een verbod op het Cidi omdat het ‘ondemocratische activiteiten’ zou ondernemen. ‘Zionistische organisaties’ zoals het Cidi zouden ‘sinds de stichting van de staat Israël in 1948 geen bestaansrecht meer hebben in de diaspora’. Een van de genoemde bezwaren tegen het Cidi was dat de organisatie een aanklacht tegen het blad Ravage indiende. Dit blad plaatste in 1996 een artikel van Peter Edel. Fotograaf en publicist Edel staat te boek als een antisemiet die de holocaust bagatelliseert. ‘Ik vond dat er inderdaad vreemde praktijken aan de kaak werden gesteld in de petitie, maar heel goed heb ik het toen niet gelezen,’ vertelt Agema. ‘De petitie werd mij onder de neus geduwd met de mededeling dat deze van Peter Siebelt afkomstig was. Toen dat niet waar bleek te zijn, heb ik meteen mijn handtekening van de lijst af laten halen.’

Agema gaat haar pijlen nu ook richten op de subsidieverlening bij de rijksoverheid. ‘Ik heb al een eerste e-mail over dit onderwerp gestuurd en kreeg het interessante antwoord dat het door mij gevraagde overzicht voorheen wel bestond, maar dat die zogeheten subsidiebijbel sinds 2003 niet meer verschijnt. Precies hetzelfde liedje dus.’ Dat Siebelt haar ook in haar werk in Den Haag zal bijstaan, sluit Agema niet uit. ‘Ik kan contact met hem zoeken als zich een geschikt onderwerp aandient. Maar ik bevind me nu in een andere positie. De fractie moet daar eerst goedkeuring aan geven.’

Verschenen in PM, vaktijdschrift over politiek en bestuur

Reacties»

No comments yet — be the first.